امیرالمومنین علی علیه السلام در یکی از دعاهای نهج البلاغه می فرمایند:

” اللهم اجعل نفسی اول کریمة تنتزعها من کرائمی”

“خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد که از من می گیری”

یعنی نکند قبل از اینکه جانم را بگیری، شرفم، انسانیتم، عدالتم، و….
گرفته شده باشد و تبدیل به یک تفاله ای شده باشم که تو جانم را می گیری.

که وقتی به بستر مرگ افتادیم، شرافت و آزادگی و کرامت نفسمان همراه مان باشد و اگر خطایی در زندگی کرده ایم لا اقل در آن لحظات آخر توان جبران داشته باشیم.
اگر از ظلم دفاع کرده باشیم یا در دفاع از مظلوم کاری نکرده باشیم. لااقل در آن لحظات بتوانیم جبران کنیم.
اگر حق الناسی گردن ماست بلکه حق یک ملت و نسلها گردن ماست شاید بتوانیم اندکی از آنرا ادا کنیم و با بدهی کمتری برویم.
@mortaza_tehrani